Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

Yusif Cəbili. "Əlifbanın yaranması"

Qədim zamanlarda bir padşah var idi. Onun xalqı “Əşyavi yazı” deyilən yazı növlərindən biri ilə məktublaşırdılar. Məsələn, biri dostundan qızılgül istəyir. Həmin insan bir sandıq götürüb içinə bir qızıl və bir gül qoyub dostuna göndərirdi. Padşah istəyirdi ki, xalqı asanlıqla məktublaşsın. Ona görə də vəzir və vəkillərini başqa-başqa ölkələrə göndərdi. Vəzirlər və vəkillər ayrı-ayrı gəmilərə mindilər və səyahətə çıxdılar. Bir müddətdən sonra onlar səyahətdən qayıtdılar. Baş vəzir padşaha dedi: - Qibleyi-aləm sağ olsun, mən Amerikaya getdim. Orada daşların və qayaların üstündə çəkic və ucu iti alətlərlə şəkil çəkirdilər və bu yazı növünə “Petroqlif” yazısı deyirdilər.  

Cırtdanın nağılı

Biri vardı, biri yoxdu, bir qarı vardı. Bu qarının bir balaca nəvəsi vardı. Nəvə o qədər balaca idi ki, ona Cırtdan deyərdilər.

“Qızıl sap” (Fin xalq nağılı)

Biri vardı, biri yoxdu, bir qadın vardı Bu qadının bir qızı vardı. Bu qız gözəl ip əyirmək qabiliyyəti ilə bütün mahalda məşhur olmuşdu. 

"Lovğa tülkü"

Biri var idi, biri yox idi. Bir lovğa tülkü var idi. Bir gün o meşə ilə gedirdi. Qabağına bir ayı çıxdı. Ayıya baxıb ucadan gülməyə başladı:  

Sevinc Nuruqızı. “Xeyirxah parabüzən”

Biri vardı, biri yox. Alqırmızı donlu bir parabüzən var idi. 

Sevinc Nuruqızı. "Xortumlu dağ"

Biri vardı, biri yox idi. Yamyaşıl meşədə bir qarışqa ailəsi var idi. Bir gün qa­rış­­qa ailəsini qonşu kəndə ad gününə dəvət etdilər. Səhər tezdən yuvadan çıxdılar.