Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

Nizami Gəncəvi. “Kərpickəsən qocanın hekayəti”

Şam şəhərində qoca bir kişi yaşayırdı. Palçıqdan kərpic kəsib satmaqla dolanırdı.

Ağaoğlu Mirkazım. "Dovşanın yaxşılığı"

Bir tülkü var idi. Bu tülkü çox ac və susuz idi. Onun birdən burnuna qəşəng ət iyi gəldi. O, iyə sarı getdi. Tülkü birdən gördü ki, o iy dovşandan gəlir. O, tez qaçıb dovşanın qabağında özünü ölülüyə vurdu. Dovşan bilmirdi ki, tülkülər hiyləgərdir. 

Ağaoğlu Mirkazım. "Tülkü və dovşan"

Bir tülkü var idi. Bu tülkü çox ac və susuz idi. Birdən onun burnuna qəşəng ət iyi gəldi. 

Dostluğun sınağı

Deyirlər ki, çoxdan lap çoxdan bir şahlıqda bir qarı yaşayırdı. Onun Ələsgər adında yeganə oğlu vardı. Ələsgər böyüdü, boylu-buxunlu, güclü bir gənc oldu. Bir gün anası ona dedi: -Sən indi yekə kişisən. Öz çörəyini özün qazanan vaxtındır. Qazanc dalınca get!

"Atanın üç məsləhəti" (Tatar nağılı)

Bir qoca kişi öz оğlаnlаrı ilә yаşаyırdı. Bu qоcаnın ölüm vахtı gәlib çаtır. Оğlаnlаrının ikisini dә yаnınа çаğırıb dеyir:

MÜKAFAT

Biri var idi, biri yox idi, bir ağıllı, əməksevər və gözəl bir qız var idi.