Nazim ətraf məhəllələrdə tanınmış usta idi. Kimə dülgər işi lazım olsa, ona müraciət edərdi. Əlindən hər iş gəlirdi: qapı-pəncərə düzəltmək, mebel təmir etmək...

Keçmiş zamanlarda Beyləqan şəhərində bir qoca yaşayırmış. Bir gün güclü zəlzələ baş verir. Böyük dağıntı olur. Şəhər camaatı qaçır. Həyəcandan qocanın gözləri tutulur. O da şəhəri tərk etməli olur. Xeyli vaxtdan sonra qoca oğlunu yanına çağırıb deyir:

Səhər yuxudan oyanan Vanessa məktəbə hazırlaşmalı idi. Həmişə səhərləri xoş əhvalda oyanardı, amma bu gün o, həyəcan keçirirdi. Çünki bu gün imtahan olmalıdı: 

Bir vaxtlar 10-a qədər saymağı öyrənmiş kiçik bir keçi balası var idi. Bir dəfə o, gölə su içməyə gəldi. Keçi balası öz əksini suda görüb, uzun müddət hərəkət etmədən öz əksinə baxdı. 

Palıdın kötüyündə balaca bir koğuş yaranmışdı.

— Hə, Göy at necə ki, demişdi, aхşamüstü gəlib çatdı. Amma kişnəmədi. Qоrхdu ki, yenə Şeşəbığın ürəyi gedər.