Məmmədhüseyn kasıb bir kəndli idi. Günlərin bir günü kirvəsinin oğlu ona bir quzu sovqat göndərdi. Məmmədhüseyn istədi quzunu kəsə. Amma heyvanın belini sığallayıb gördü ki, bir dəridir, bir sümük. Bıçağı tulladı yerə. Quzunu da bağçaya ötürdü ki, bir neçə gün otlayıb əmələ gəlsin.  

Biri vardı, biri yox. Alqırmızı donlu bir parabüzən var idi. 

Nihadla Natiq sinfə daxil olanda artıq ikinci dərs başlamışdı. Gülarə müəllimə qaşqabaqlı halda onlara baxıb soruşdu:  

Bapbalaca damla buludların arasından yerə boylandı:  

Bir gün bir odunçu meşəyə yollandı. Odunçu necə olar ki? Nahar çantası çiynində, baltası belində. Meşə də elə həmin meşə: ağaclar, yamyaşıl otlar yerində, cürbəcür quşları göyündə. Ətrindən, təmiz havasından bihuş olur, talasında dincəlirsən...