Biri vardı, biri yoxdu, bir Maşınlar ölkəsi var idi. Bu ölkədə yalnız maşınlar yaşayırdı. Onlar bütün yol qaydalarını bilir, qanunlarına hörmətlə yanaşır, bir-birlərinə hörmət edir, yol verirdilər. 

Dördüncü məclis vaqe olur Xonaşin dərəsində, aydınlıq gecədə, iki erməni, biri piyadə, biri eşşək üstə gəlirlər.   

Üçüncü məclis vaqe olur Arazın kənarında. Qızılbaş səmtində; bəylər və Hacı Qara Təbrizdən qaçaqmal alıb qayıdıblar Arazın kənarına, piyadalanıb yığışıblar qırağa. Araz qıjhaqıj axır; dumanlı gecədir; gah-gah ildırım çaxır.   

İkinci məclis Ağcabədi kəndində vaqe olur. Bazarın bir küncündə tikilmiş dükanın içində qədəkdən, bezdən, şilədən, alçaq çitlərdən tökülübdür. Hacı Qara yarımarşın əlində bikef oturubdur.   

Təmsili-güzarişi-əcib ki, keyfiyyəti beş məclisdə bəyan olub itmamə yetir.  

Dilimizdə elə ifadələr var ki, onların mənası ilə həmin ifadəyə daxil olan sözlərin mənası arasında əlaqə olmur; məsələn, “dağı dağ üstə qoymaq” ifadəsi “hünər göstərmək” mənasında işlənir. Bu ifadənin “dağ” sözü ilə birbaşa məna əlaqəsi yoxdur. Bir çox belə ifadələr müəyyən rəvayət və ya lətifə ilə bağlıdır.