Şeirlər

İki pişik balası

İki pişik balası

Balacaydı necə də!

Başladılar vuruşa

Bir tufanlı gecədə.

 

 

Biri siçan tutmuşdu,

Biri ovdan qalmışdı.

Belə çətin vuruşa
Bəhanə bu olmuşdu.

 

 

“Siçan mənim olacaq”, –

Böyük bala öyündü.

“Sənin? İndi baxarıq!”

Kiçik bala deyindi.

 

 
“Mənimkidir bu siçan!”

Böyük bala fınxırdı.

“Onu heç vaxt görməzsən!” –

Kiçik bala çımxırdı.

 

 

Bu balaca pişiklər

Boğuşdular necə də.

O boranlı, çovğunlu,

O tufanlı gecədə.

 

 

Qarı nənə hirsləndi, –

Onları kim ayıra?

Süpürgəylə qovladı

Pişikləri bayıra.

 

 

Yeri örtüb soyuq qar,

Onlar hara gedəydi?!

Yoxdu bircə isti yer,

Yazıqlar nə edəydi?!

 

 

Asta-asta otağı

Qarı süpürənədək

Həsir üstə qapıda

Büzüşdülər yumaqtək.

 

Suya düşüb titrəyən

Zəif bir siçan kimi, 

Süründülər içəri 

Qapı açılan kimi.

 


Bildilər ki, gözəlmiş, 

O tufanlı gecədə 

Boğuşmaqdan, döyüşdən 

Sakit yatmaq necə də!​