Kor bikarçılıq
Uddu bir günü.
Heyif, bir günüm
Ötdü mürgülü.

Gördüm xәzәldәn
Günüm yüngüldü.
Günü gün vurdu —
Yandı: gün güldü...

Yazıb ömrümә
«Gün qayıbını»,
Gecә «gül günün»

Örtdü eybini.
Bu gün әlimdә
Dәn tutdu günüm,
Dünәnki dәrdi
Unutdu günüm.

Günüm ovcumda
Bir dolu sünbül—
Bu günün adı
Qoy olsun: gün gül.

Gün gülsә—kimin
Könlünә yatmaz?
Qayıbsız keçsә
Günә gün çatmaz.