Ev içindә ev qurub,
Evi qurub uçurub.
Bir dә qurub Elnara,
Evdәn çıxmır kәnara,
Çay süzür qonaqlara—
Lap yorulub Elnara! 

Gәrәk razı getsinlәr—
Bu ev onun evidir.
Kuklaları nazlanır,
Dovşanları oynayır,
Meymunların kefidir.

Fındıqları dağıdıb,
Onu yorur meymunlar.
Qonaqların yanında
Dil çıxarır meymunlar.

Dәcәllәrin üstünә
Acıqlanır Elnara.
Deyir:—Sizi bir dә mәn
Çağırmaram naһara!

Qonağa qulluq gәrәk!
Yaman qarışıb başı,
Nә yaxşı ki, bazardan
Kәlәm alıb qardaşı.

Bir az dәymә-düşәrdi
Dovşan küsә bilәrdi;
Yemәk iyi almasa
Acgöz Mәstan bu evdәn
Ayaq kәsә bilәrdi.

Buna görә Elnara
Evdәn çıxmır kәnara.
Baba deyir:—Bura gәl,
Nәnә deyir;—Bura gәl,
Ev içindә ev qurub,
Evә qonaq çağırıb
Uşaq qulluq elәyir—
Dincәlmir ki, dincәlmir!