Bir gün şir ova çıxmışdı. O, tülküyə rast gəldi. Şir qəzəblə dedi:

Balaca Ayaza babasının adını qoymuşdular. O da babası kimi qəhrəman olmaq istəyirdi. Amma əksinə oldu.  

Biri var idi, biri yox idi, Lutoşa adlı balaca dağsiçanı və onun qayğıkeş, mehriban anası vardı. Ümumiyyətlə, Lutoşa anasını çox sevirdi: kefi və istəyi olanda ona kömək edir, tapşırıqlarını yerinə yetirirdi, ancaq Lutoşanın çox vaxt əhval-ruhiyyəsi olmurdu ...

Uzaq şimalda bir buz ev var idi. Evin qapı və pəncərəsi, soba və bacası, hətta çilçırağı da buzdan idi. Burada Şaxta baba yaşayırdı.

Nənə can, ay nənə can, gəl, “Qoğal” nağılını bizə söylə.

Noyabr ayında havalar xoş keçirdi. Dekabrın ilk günündə hava birdən dəyişdi. Bakıya, o cümlədən Azərbaycanın bütün bölgələrinə qar yağmağa başladı. Göylər yerə bir ətək qarını tökdü. Amma bu qar tez də əriyib getdi, yerdə qalmadı. Bundan hirslənən göylər ətək-ətək qarını yerə tökməyə başladı.