Nənəm həmişə deyir ki, Yeni il gecəsi nə arzu etsən, o da alınacaq. Axşam yatmazdan əvvəl, fikirləşdim ki, niyə bizdə yeni il gecəsində qar olmur.

Qış gəldi. Meşə sakinləri bütün yayı işləyib qış üçün ehtiyat toplamışdılar. Hər birinin saxlanc yeməyi olduğuna görə, artıq şaxta və soyuqdan qorxmurdular.

Bir arı çəmənlikdə çiçəyə qonub şirə çəkirdi. Həmin çiçəyin o biri budağına da bir kəpənək qonmuşdu. Arı tez-tez kəpənəyin yanından uçub o biri budağa qonurdu. Bundan rahatsız olan kəpənək dedi:

Bir gölün kənarında iki ördək və bir tısbağa yaşayırdı. Qonşu olduqları üçün onların arasında dostluq və səmimiyyət vardı. Bir gün onların şən həyatını pozan hadisə baş verdi. Gölün suyu sürətlə azalmağa başladı. Bunu görən ördəklər tısbağanın yanına gələrək dedilər:

Qədim zamanlarda bir qoca və bir qarı yaşardı.  

Kiçik bir evdə bir böcək yaşayırdı və adı Xırdabuynuz idi. Bu evi çox gözəl adlandırmaq olmazdı, çünki çatlamış köhnə kötük idi. Ancaq o qədər doğma, rahat, hər tərəfində yumşaq yosun vardı.