Qoca ac qurd bir gün yol ilə gedirdi və o bir ulağa rast gəldi.

Yeni tikilmiş hündür binanın yeddinci mərtəbəsində İbrahim adında balaca oğlan yaşayırdı. Hamı onu İbiş deyə çağırırdı. İş elə gətirmişdi ki, o, həm ailənin tək övladı, həm də yaşadığı məhəllədə yaşca ən kiçik uşaq idi. 

Bir dәfә işdәn еvә qаyıdаndа qızımın һәyәtdә, bаlаcа kәtilin üstündә оturub gәlinciyini yırğаlаdığını gördüm.

Şah və adamları gəzintiyə çıxmışdılar. Xeyli gəzib bir kəndə çatdılar. Kənd daşlı-qumlu ərazidə idi. Heç bir həyətdə ağac görünmürdü. Kəndin ayağına çatanda gözlərinə inanmadılar. Burada başdan-başa yaşıllığa bürünmüş gözəl bir bağ var idi. Şah dedi:

İlan və tülkü bir gün dost oldular. Günlərin birində ilan tülküyə dedi:

Ayan bağda çiçək seçirdi. Dərdiyi tər çiçəklərdən dəstə bağlayırdı. Yumşaq tüklü quş balası gördü.