Bir göyçək, balaca qız var idi. Qızın adı olsa da, başına həmişə qırmızı papaq qoyduğundan, ona “Qırmızıpapaq” deyərdilər. 

Bu il şaxta həmişəkindən daha güclü idi. İlk soyuqlar otların və ağacların budaqlarını donla örtmüşdü. Meşədə gəzən Ayı otların arasında bir gül gördü. Gülün qönçəsi və nazik gövdəsi soyuqdan büzüşmüşdü.

Hər bir insanın içində qorxu hissi olur. İbtidai sinifdə oxuyan şagirdlər də bəzən qorxu keçirirlər. Bu cür qorxu hissini birinci sinifdə oxuyan Aleksandr adlı şagird də yaşayıb.

Biri var idi, biri yox idi, Krut və Vert adlı iki kiçik siçan və uca səsli - Xoruz var idi. Gün ərzində siçanlar yalnız mahnı oxuyur, rəqs edir, və oyun oynayırdılar. Xoruz isə günəşin şəfəqləri görsənən kimi, əvvəlcə hər kəsi mahnısı ilə oyadır, sonra, dərhal iş başına keçirdi.

Həkan-həkan içində, qoz girdəkan içində, dəvə dəlləklik elər, köhnə hamam içində. Qarışqa şıllaq atdı, dəvə nin qıçı batdı. Milçək mindik, körpü keçdik, yabaynan dovğa içdik. Şah Abbas cənnət məkan, tərəziyə verdi təkan. İki qoz, bir girdəkan.

Seryoja adlı oğlanın ad günü idi və ona çoxlu fərqli hədiyyələr vermişdilər: canavar və at oyuncaqları, müxtəlif rəsmlər və s. Amma Seryoja üçün ən dəyərlisi - dayısının hədiyyə etdiyi quş toru idi.