Qızıl Aypara Cəmiyyətinin səyyar tibb məntəqəsi cəbhə xəttindən 40 kilometr aralıda – Ağdam rayonunun ərazisində yerləşdirilmişdi. Burada işləyən həkimlərdən biri əcnəbi idi. Əslən şotland olan cərrah Allen Maksvel hər gün bir neçə ağır yaralı üzərində əməliyyat aparmalı olurdu. Tibb bacılarından yalnız Aygün ingilis dilini bildiyindən daim onun yanında olur, yaralılarla ünsiyyətinə kömək edirdi.

Kəndimizdə bir yaşlı kişi öldü və oğullarına bu vəsiyyəti qoydu:

Avtomobillərin, tramvayların və avtobusların uğultu və səs-küylə keçdiyi, böyük və geniş bir küçədə nəhəng uşaq oyuncağı mağazası var idi. 

Bir qarabatdaq quşu var idi. Yemi ancaq balıqlar idi. Bu quş göl qırağında özünə yuva salmışdı. Hər gün göldən istədiyi qədər balıq tutur, yeyir, xoş güzəran keçirirdi.

Bir dəfə Rəhman müəllim keçmiş şagirdi Sadiqlə qarşılaşdı. Sadiq yaxşı şagird olmuşdu. Rəhman müəllim şagirdinin iş-gücü ilə maraqlandı. Sadiq öz üst-başına işarə edərək utana-utana dedi:  

Yay idi. Günəş işıq saçırdı. Çox isti idi. Bağa qamak quraşdırılmışdı. Qamakda Platon adlı balaca bir oğlan uzanmışdı. Platon qamakda uzanıb yellənirdi və onun gözlərini günəşin şüası qamaşdırırdı.