İlyas Tapqdıq. Qumru, Qumral
Oxuyan quşdu qumru,
Bağçaya uçdu qumru.
Bağça gül lәlәklidir,
Bağça kәpәnәklidir.
Eyvandan endi bir qız,
Yaman sevindi bir qız.
Qızın da adı Qumru,
Yanaqları yupyumru.
Nәğmәsinә qumrunun
Qulaq asır Qumru qız.
Nәğmә deyir özü dә
Yanaqları yumru qız.
Bağçaya İlһam gәlir—
Gәtirir Qumral qızı,
— «İlһam, İlһam,
Ay İlһam!
Qucağına al qızı!»
Anası naraһatdır,
Qumraldan muğayatdır.
Amma Qumral qucaqda
Gәzmәyә öyrәnmәyib.
Bu bağçaya qәşәng qız
Elә-belә enmәyib...
Tutdu qızlar әl-әlә
Qaçdı belәdәn-belә.
Qarışdı gül-çiçәklә,
Yarışdı kәpәnәklә.
Qumru, Qumral bağçada
Oynadıqca oynadı;
Oxudu qumru quşu,
Oxumaqdan doymadı.