Rizvan işləməyi çox sevirdi. Əkinçilik işləri ona xüsusi həzz verirdi. Torpağı belləyir, sahədəki alaq otlarını vurur, bitkiləri suvarırdı. Bir sözlə, hər bir işdə atasının yaxın köməkçisi idi.

Birdən Kamalın gözləri qarşıdakı divara sataşdı. Bir ilan yuvasından çıxıb qızmar günün altında tənbəl-tənbəl onlara tərəf sürünürdü. Nadirin arxası onlara tərəf olduğundan bundan xəbəri yoxdu. Kamal ilanın yaxınlaşıb üstlərinə sıçraya biləcəyini düşünüb Nadirə çığırdı:

Bu hadisə çoxdan baş verib, o zaman hələ kiçik bir qız idim və hər yay anamla birlikdə bağ evində istirahət edirdim.  

Bir vaxtlar kiçik bir kərtənkələ var idi. Tamamilə adi bir kərtənkələ idi. İki daş arasında kiçik, gözə çarpmayan bir çuxurda yaşayırdı. Kərtənkələ özü üçün kiçik bir həyət düzəldib çəpərlə əhatə etdi. Gözəl çıxdı. Yalnız kərtənkələ bu çəpərə ehtiyac duyması gözəllik üçün heç deyildi. 

Qaranlıq örtülərin İçində dərin-dərin Uyuyan yorğun gecə Xoruzlar ötüşüncə, Diksinərək oyandı, Yandı dan yeri, yandı.

Bir gün ata oğlu ilə meşədə gəzintiyə çıxır. Birdən ayağı ilişib yıxılır və “Off!..”, - deyə qışqırır. Qarşıdakı dağın zirvəsindən “Off” səsi eşidən uşaq təəccüblənir və: