Şeirlər

Vaqif Məmmədov. Söyüdə seyid deyir

Fidan körpədi,
Üçcə yaşı var.
Qara gözləri,
Qara qaşı var.


Sayanda çaşır,
Düz saya bilmir.
Çətin sözləri
O, deyə bilmir.


“R” - ya “y” deyir,
“ö ” - yə “e” deyir.
Uşaqlar gülür.
Xətrinə dəyir.


Bir gün həyətdən
Xəbərlə gəldi...
Qaçıb söylədi
öz qardaşına:


Pişik çıxıbdı
Seyidin başına...
Uşaqlar evdən
Bağa düşdülər.


Onun sözünə
Çox gülüşdülər.
Güldü Qərənfil,
Şəlalə, Püstə.
Pişik çıxmışdı
Söyüdün üstə.