Kasıb bir balıqçı arvadı ilә dәniz sahilindә kiçik bir daxmada xoşbәxt yaşayırdı. Dәnizdәn balıq tutub satır, qazandığı pula ailәsi üçün lazım olan şeylәri alırdı. Belәcә, xoşbәxt yaşayırdı. Ancaq onun övladı yox idi.

Mәn bir damla suyam. Qardaşlarımla birlikdә Nil çayında yaşayırdım. Biz Misirә uzun sәfәrdәn sonra gәlib çıxdıq. Şәhәrlәrdәn, meşәlәrdәn, sәhralardan ötüb keçdik. Bu әbәdi çayla sәfәrә görә çox xoşbәxt idik.

-Köhnə xalça, mis qab-qacaq... Kimdə varsa, təzə xalıya dəyişirəm, səhərdən axşamadək şəhərin küçələrini gəzən Əli ilə anası Gülxanım qışqıra-qışqıra bu sözləri deyirdilər.  

Keçmiş zamanlarda bir sağsağan vardı. Sağsağan bir noxud tapıb dəyirmana apardı ki, iki yerə bölsün. Noxudu iki yerə böldü, ancaq iş burasındadır ki, noxud ilişib dəyirmanda qaldı. Sağsağan heç cür noxudu oradan çıxara bilmədi. Sağsağan dülgərin yanına gəlib dedi:

Bir kәndlinin bibәr boyda, bapbalaca bir oğlu oldu Uşaq dünyaya gәlәn kimi danışdı, yeridi. Anası uşağın adını qoydu Yarıqulaq. Bir gün ana qatıq çalanda kasa çatladı. Ana çatlayan yerә gil sürtdü, dedi:  

Ad günündә Dürdanәyә xalası gözәl bir gәlincik bağışlamışdı. Dürdanә öz gәlinciyinin adını Nailә qoymuşdu. O, Nailәdәn ayrılmırdı. Nahar edәndә dә Nailәni süfrә başında otuzdurur, yatanda yanına uzandırırdı. Nailә yemәsә dә yata bilirdi. O, elә uzanan kimi gözlərini yumurdu.