Şeirlər

İlyas Tapdıq. Günlərin adı

Günlә başlayan
Nә qәdәr ad var.
Necә sadәdir,
Gözәldir adlar.
«Gün»lә başlayır

«Gündüz», «günorta».


Neçә söz olur
«Gün» arta-arta.
һәr bir düzgünlük
«Gün»lә başlayır,
«Gündәlik», «günlük»
«Gün»lә başlayır.


«Әmәk» sözünә
Qoşulanda «gün»
Mәnalı keçir
һәr «gün»ü ömrün.


«Günәşdәn» qopub
«Gün» sözümüz dә,
«Güntutar» yerlәr
«Günәvәr» oldu
Yamacda, düzdә.


Ad alıb telli
«Günәbaxan» da
«Günәşli» «gündә»
«Günә» baxanda.


Vaxtı bildirir
«Dünәn», «günaşrı»
İllәrә düşür
Günlәrin yaşı.


Nә qәdәr söz var
Günәşә bağlı,
Günlәrә bağlı
һәr söz bir nağıl,

Gözәl, maraqlı...


Mәktәbli Bünyad
Gündәlik alıb,
Günlәrin uzun
Adları onu
Çәtinә salıb.


Bazar ertәsi,
Cümә axşamı,
Çәrşәnbә, bazar...
Uzun görünür
Ona bu adlar.


Durur mәktәbli
Qәlәm әlindә,
Günlәrdәn ötrü
Bir tikә yer var
Gündәliyindә.


Uzun günlәri
Düşünür Bünyad,
Deyir, günlәrә
Verim tәzә ad:


Әvvәlcә çiçәk
Adları seçir,
Sonra bunların
Üstündәn keçir.
Düşünür axı.
Çiçәk çiçәkdi,
Niyә gün olsun?

 

Tapdığı adlar.
Mәnalı, qısa,
һәm düzgün olsun.
Bazar—dәyişib
Olsun günözü.


Dalınca gәlsin
Günәvvәl sözü.
Sonra—Günertә,
Sonra— günara
Sonra—günüstü,
Sonra—günarxa,
Sonra—günaltı.


Çaşdırdı onu
Bu adlar yenә,
Yaza bilmәdi
Gündәliyinә.


Adlar fikrindә
Bir dә әlәndi,
Bir dә darandı;
Nәһayәt tәzә
һәftә yarandı:


Bazar ertәsi
Yerinә: günbir,
Bu gün bazardan
Sonra ilk gündür.
Yaxşıdır ona
Ad qoyaq: Günbir.


Nәdir—çәrşәnbә

Axşamı, axı,
Axşam deyil bu,
Adi gündü ki,
Yaxşıdır onun
Adı: güniki.


Çәrşәnbәdәnsә,
Mәncә, nәdәnsә
Günüç asandır.
Cümә axşamı
Yerinә nolar
Gündörd yazanda.


Cümә pis deyil,
Say xatirinә
Günbeş yaxşıdır.
Günaltı olsun
Şәnbәnin adı.
Bazarımız var,
İşlәdәk bazar...


Bizim Bünyadın
Günlәrә tәzә
Verdiyi adı
Sevmәdi nәnә.


Mәnsә bәyәndim,
Aldım qәlәmә:
«Gün»lә altı say
Möһkәm birlәşdi,
Bәlkә bu adlar
Elә bir zaman

Tәqvimә düşdü...
Belәdir adlar:


Günbir,
Güniki,
Günüç,
Gündörd,
Günbeş,
Günaltı,
Bazar.