Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

Gülarə Münis. Nar dənəsi

Qoca nar ağacı çox narahat idi. Düşmənin zirehli maşını daş hasarı vurub uçurandan sonra ağacı qüssə almışdı. Həmişə onu suvaran, qayğısını çəkən sahibini namərdlər öz evindən didərgin salmışdılar.

"Qələm və siçan". (Özbək xalq nağılı)

Biri var idi, biri yox idi, bir qələm və bir siçan var idi. Günlərin bir günü sahib Valijon qələmini masanın üzərində unutdu. Bu vəziyyətdən istifadə edən siçan yuvasından çıxdı və qələmi dişinə alıb cəld qaçdı.

Ağıllı sövdəgər

Əlişir atasını çox erkən itirmişdi. Həddi-büluğa çatanda o, Səmərqəndə oxumağa getdi. Aylar, illər keçdi. Əlişir təhsilini başa vurub yenidən doğma şəhərinə qayıtdı. O, atsız-ulaqsız, pay-piyada uzun yolu gələrkən çöldə bir çobana rast gəldi. Gördü ki, bu, onun atasının çobanıdır. Çoban da onu tanıdı, bir qab südə çörək doğrayıb Əlişirə verdi.

Çinar və taxta parçası

Meşədə bitmiş əzəmətli qoz ağacını kəsdilər. Qol-budaqlarını təmizlədikdən sonra gövdəsini dəzgahda yondular. Taxta parçalarından qapı və pəncərə çərçivələri hazırladılar.

Yusif Kərimov. Balaca Toplan

Pərviz bir çubuq götürüb Toplanın üstünə cumdu. Balaca Toplan şələ quyruğunu yelləyə-yelləyə həyətin aşağı tərəfində yığılmış çırpı tayasına tərəf götürüldü. Kiçik, kök, tüklü bədənini dartıb aparınca Pərviz ona bir neçə çubuq çəkdi. Toplan güclə özünü çırpının altına soxdu. Oradan qəşəng, qara gözlərini Pərvizə dikdi. Pərviz isə əlindəki çubuğu döyəcləməkdə davam edirdi:

Cəlaləddin Rumi. Sədaqət

Bir gün Loğmanın ağasına hədiyyə olaraq bir qarpız gətirirlər. O, xidmətçisinə: “Oğlum, get, Loğmanı çağır!”, - deyir.