Ovçu Qasım soyuq qış axşamlarında həmişə nəvələrіni başına yığar, onlara ovçuluq etdiyi uzun illər ərzində şahidi olduğu hadisələrdən, maraqlı əhvalatlardan, yaddaşında qalan nağıl və hekayətlərdən söhbət açardı. Bir axşam uşaqlar Qasımın yenə yaxasından yapışıb, əl çəkmirdilər.

Biri var idi, biri yox idi, Azərbaycanın cənubunda yerləşən Urmiya şəhərində, Zbar dağının ətəyində, Dərəcə çayının sahilində Purusaşpa adlı cavan bir oğlan var idi. O, çox güclü, ağıllı və zəhmətkeş idi.

O gün balaca Cərən üçün gözəl keçdi. Anası onun kitab-dəftərlərini yığıb çantasına qoydu, əlindən tutub məktəbə apardı.

Bir gün kral meşədə gəzərkən ağac kəsən bir kəndli ilə rastlaşdı.

Axşam saat beşin yarısı idi.

Diviziyanın müdafiədə dayandığı on üç gün idi.