Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

S. S. Axundov. Əşrəf

Hacı Səməd şam namazını yenicə qılıb qurtarmışdı. Məhəmməd və Fatma da yemək otağında nazik və həzin bir səslə “Mən bir türkəm, elim-obam uludur” mahnısını oxuyurdular. Hacı Səməd müddət onlara qulaq asıb, sonra içəri girdi. Uşaqlar dərhal səslərini kəsib, ayağa qalxdılar. Hacı Səməd dedi: 

Sədi Şirazi. Ana ürəyi

Torağay yumurta qoydu. Artıq balaları olacaq, onları böyüdəcək, yetişdirəcək, şad günlər başlayacaqdı.

Zahid Xəlil. "Hamıya nağıl danışmaq istəyən qız"

Gülzar İbrahimova. Ən qiymətli nemət

Biri var idi, biri yox idi, Sərraf adlı oğlan var idi. Sərraf çox tənbəl idi. Ata-anası nə qədər ki, sağ idi, o heç nədən korluq çəkmirdi, elə ki, onlar öldülər, oğlan yeməyə yavan çörək belə tapmadı. Bir-iki gün qonşulardan çörək alıb yedi.

Bolqar xalq nağılı. Zibil əvəzinə gavalı

Biri vardı, biri yoxdu, bir kənddə qoca yaşayardı. Bu qocanın bir bağı və bir evi vardı. Bu bağda gavalı ağacları, evdə isə oğlu böyüyürdü. Oğlanın iyirmi yaşı tamam olan kimi o evlənmək istədi. Evlənmək üçün atasından izn istədi, atası isə dedi:

Yetim İbrahim və sövdəgər

Biri vardı, biri yoxdu, bir padşahın ölkəsində bir ovçu, onun da bir arvadı vardı. Ovçu çox kasıb güzəran keçirirdi. Bütün dağları, meşələri, çölləri gəzirdi, dolanırdı, ancaq ki, gündə bir quş vururdu. Bu quşu bazarda qəpik-quruşa verirdi, çörək alırdı, arvadıynan yarı qarını ac, yarı qarını tox dolanırdılar. Ovçunun arvadı bir qarın fətirə varlıların qapısını süpürərdi, zibilini atardı. Bəli, bir gün ovçu çox gəzdi, dolandı, ov tapmadı, axırda bir böyük dağın başına çıxdı. Ov axtarırdı ki, birdən böyürdən bir pələng çıxdı.